We hadden afgesproken om niet voor vandaag te gaan testen. De andere pogingen was ik de ochtend van de testdag ongesteld en als dat vandaag niet zo zou zijn dan zouden we vanavond testen. Maar toen Denny gisteren thuis kwam zat hij toch steeds aan te dringen en uiteindelijk heeft hij me overgehaald en heeft hij een test gehaald.

De uitslag was heel duidelijk 'niet zwanger' . Dus alle hoop was voor mij vervlogen. Ik heb gejankt en geschreeuwd en heb ook gezegt dat ze de cryo's ook wel mogen weggooien omdat ik het niet meer wil. Over 6 weken ( Julian zijn verjaardag) is het 7 jaar geleden dat we er opnieuw voor gingen. 6 IUI, 6 IVF en 2 keer ICSI verder en we staan nog met lege handen. Ik weet niet of ik het op kan brengen om weer 2 ellendige weken af te moeten wachten. De hele behandeling zou ik zo nog 10 keer doen hoor. De punctie, het spuiten, alle ziekenhuis bezoeken het maakt me geen reet uit maar deze wachtweken zijn een hel.

Ik heb er alles aan gedaan om deze poging succes vol te maken. Ik heb niet gewerkt, niet gefietst, niet gesport, geen koffie gedronken waardoor ik constant hoofdpijn had maar er niks voor nam want dat kon weleens niet goed zijn, heb heel gezond gegeten, dure vitamine preparaten geslikt, gore  dure pom granaatappelsap dagelijks naar binnen gewerkt want dat zou beter voor de innesteling zijn. Zelfs de wasmand verdeeld ik in 3 keren omdat het anders te zwaar was. En weer is het allemaal voor niks geweest.

Gisteravond stond ineens mijn zus voor de deur. En hebben we samen een potje gejankt. Uit voorzorg had ze al een doos chocola voor me meegenomen die ik ook dankbaar heb opgegeten.

Maar zoals ze op het ivf forum zeiden en zoals Deny al zei was er nog steeds hoop want de test die ik deed ( clearblue digital) was niet zo gevoelig en omdat ik een dag eerder testte en niet met ochtendurine en ook nog niet ongesteld was kon het allemaal nog goed komen. Nou ik geloof al lang niet meer in sprookjes dus had gisteren alle hoop al opgegeven. En na een lange nacht van bijna  niet slapen stond ik vanmorgen op om te ontdekken dat ik al ongesteld ben. Dus het is echt voorbij.

Ik heb zo net het UMCG gebelt om de uitslag door te geven. Omdat we nog cryo's hebben word het schema en de recepten opgestuurd en kunnen we , als ik het goed heb begrepen, daar volgende maand al mee beginnen. Hoe dat in zijn werking gaat weet ik ook niet precies. Ik moet vanmiddag de verpleegkundige nog bellen om te vragen of ik nou ook eerst weer 3 maanden van te voren lucrin moet spuiten ivm de endometriose.