Vorige week had ik de afspraak met de endo specialist. Vol goede moed ging ik er naartoe maar kwam er toch weer teleurgesteld vandaan. Ik had namelijk wel op een positief verhaal gerekend maar dat viel dus tegen.

De diagnose endometriose is nu definitief. Dat ik zo heftig op de progynova reageerde was nog meer bevestiging. Het kan operatief verwijderd worden. Mooi dacht ik doe maar en het liefst zo snel mogelijk. Maar dr Simons wil dat pas doen als we stoppen met behandelen. Een operatie zorgt namelijk alleen nog maar voor meer littekenweefsel en na al die jaren medicatie en een keizersnee is het alleen nog maar erger geworden dus een operatie zal er niet voor zorgen dat het zwanger worden dan wel lukt.

Het voorstel nu is weer 2 a 3 maanden lucrin spuiten ( lucrin houd de endometriose rustig) en dan de cryo tp. Mocht dat ook mislukken ( en die kans is dus heel groot) dan hebben we weer een gesprek en dan moeten we besluiten wat we gaan doen. Tegenover nog een (betaalde) poging staan ze ook niet heel positief. En daar kon ik het mee doen.

Ik moest nog bloedprikken om te kijken hoe het met de waarde van de endo staat. Hierover werd ik zostraks gebeld. De waarde is weer gestegen tov de vorige keer. Dus nu zsm met de lucrin beginnen en dan maar weer afwachten.

Op 21 september zijn we begonnen aan de eerste cryo poging. Op die dag werd ik ongesteld en ben ik meteen begonnen met progynova te slikken. 2 Keer daags 1 tablet.

Op 3 oktober had ik een echo. Alles zag er prima uit. Het baarmoederslijmvlies ( bms) was mooi dik dus de terug plaatsing kon worden gepland. Dat werd gepland op 17 oktober. Tot zolang doorgaan met de progynova slikken en dan vanaf 13 oktober ook weer utrogestan erbij gebruiken. En dat was het. Wel een heel verschil dus met een gewonen IVF/ICSI poging.

Op 10 oktober begon ik ineens te vloeien dus heb ik het UMCG gebeld. Dit was niet de bedoeling en ik moest het even 2 dagen aanzien. Zou het doorzetten dan werd de behandeling gestaakt. Het werd in elk geval niet erger dus werd ik de 13e terug gebeld. Ik zei dat het niet erger was geworden. Maar omdat het nog niet was gestopt moest ik de volgende dag toch komen voor een echo om te zien waar het bloedverlies vandaan kwam. Omdat wij de volgende dag een weekendje weg zouden gaan werd het een heel geregel maar het is gelukt. Het liep ook nog een uur uit maar het goede nieuws was dat het bloedverlies niet uit de baarmoedermond kwam dus kon de tp gewoon doorgaan. Waarschijnlijk kwam het bloedverlies uit het litteken weefsel van de keizersnee. Ik had toen al constant last van de endometriose pijn en heb dit ook aangegeven. Dit werd verergerd door de progynova maar kon geen kwaad.

Maandag de 17e werd een spannende dag want als de cryo niet goed werd ontdooid en de 2e ook niet dan was het afgelopen. In dat geval zouden we om 13.0o worden gebeld. Om die tijd zaten we nog in de auto op de terug weg van het weekendje weg. Maar godzijdank geen telefoon dus konden we om 15.30 komen voor de terug plaatsing. Dat ging allemaal vrij snel en we kregen te horen dat meteen de 1e goed was ontdooid. De testdatum was 31 oktober en tot die tijd doorgaan met progynova en utrogestan.

De eerste week had ik nergens last van. Ik voelde me prima. Gezellig op kraambezoek geweest bij de eerste UMCG forum baby. En nu iedereen van dat forum zwanger is kon ik toch niet achter blijven.

De 2e week kwam de endo pijn alweer opzetten dus ik zag de bui alweer hangen. Verder wel allerlei kwaaltjes maar dit keer geen vergelijkingsmateriaal omdat je nu hele andere medicatie gebruikt. Ook zou ik sowieso niet ongesteld worden door de progynova en alle andere pogingen werd ik gewoon op de testdag ongesteld dus dat was ook weer een verschil. Het bleef dus gewoon afwachten.

Deze keer hebben we aan bijna niemand verteld dat we weer bezig waren. Misschien zou dat een keer geluk brengen. Ik heb maandag vrijgenomen zodat ik in alle rust ALLEEN kon testen. Ik had een digitale test van clear blue zodat je jezelf niet gek loopt te maken omdat er toch een licht streepje staat. Nadat de test er tergend langzaam over deed om de uitslag te lezen kwam er duidelijk te staan ‘ niet zwanger’.  Nou dan weet je weer waar je aan toe bent. Na wat traantjes en een aantal vloekwoorden ben ik mezelf gaan uitleven om boven de kasten eens flink onder handen te nemen. Daarna het UMCG gebeld om de uitslag door te geven. Er werd me aangeraden ‘s middags nog even contact op te nemen met het verpleegkundigen spreekuur ivm de volgende cryo. Tijdens het gesprek heb ik aangegeven dat ik de gehele poging last van endo pijn heb gehad en of het nog wel zin heeft om de laatste cryo poging te gaan doen. Het lijkt allemaal zo zinloos. Ze zou het gaan overleggen met de arts ook ivm het tussentijds vloeien. Ik werd daarop gisteren terug gebeld door de arts. Zij kon zich heel goed voorstellen dat we er geen vertrouwen meer in hebben. En ook zij vind het onbegrijpelijk dat er na 7 ½ jaar en 6 tp’s nog steeds geen zwangerschap is. Dat kan gewoon haast niet. Dus zij heeft me opnieuw doorverwezen naar de endometriose specialist zodat hij opnieuw kan kijken of het erger is geworden en of er iets aan te doen is. Voor de laatste ICSI poging heb ik bijna een jaar lang provera geslikt en daarna lucrin gespoten om de endometriose rustig te houden en toen heb ik helemaal nergens geen last van gehad en nu ik daarmee gestopt ben is het weer constant raak.  Ik krijg dus binnenkort een oproep en dan zien we wel weer verder.

Mocht er wel iets gevonden worden en er is iets is tegen te doen dan overwegen we om toch nog een poging zelf te gaan betalen. Ik kan het gewoon niet accepteren dat het niet lukt terwijl er geen duidelijke oorzaak is. Ik ga door tot het bittere einde. De aanhouder wint!!

Zo dat is al weer lang geleden.

We zouden de cryo's terug laten plaatsen in de eerst volgende cyclus. Maar doordat de eerste cyclus pas na bijna 3 maanden kwam kwam het al aardig in de buurt van de vakantie. En omdat we toch hebben besloten om weer naar Turkije te gaan hebben we ook meteen besloten om de cryo's uit te stellen tot na de vakantie.

We hoeven nog maar 2 xbd week te werken voordat onze vakantie begint. We gaan eerst een week naar Limburg en dan 3 dagen thuis en dan lekker naar Turkije. Heerlijke vooruitzichten dus!!

Hopen dat onze Julian dan uit het gips is want die zit al 3 weken in het gips omdat hij zijn duim uit de kom heeft gehad tijdens het voetballen.

Verder zijn er hele goede berichten uit het UMCG te melden. Van het forum met ICSI eigen cyclus. Zijn vrijwel alle meiden de afgelopen maand (en)zwanger geraakt. En de eerste baby is vandaag geboren. Alleen ik en nog iemand anders zijn nog niet zwanger. Maar alle anderen die afgelopen maand een poging hebben gedaan zijn allemaal zwanger. Er wordt zelfs 1 tweeling verwacht!

We zijn inmiddels weer bijna 2 maanden verder na de laatste poging. Vandaag ben ik dan eindelijk na ruim 8 weken weer ongesteld geworden. Nu moet ik de volgende menstruatie afwachten en dan kan ik beginnen met de progynova voor de cryo terug plaatsing. Het ligt er aan hoe lang het duurt voordat ik weer ongesteld word anders gaan we de cryo( 's) pas na de vakantie laten terug plaatsen.

Ik had wel verwacht dat het weer even zou duren voordat ik ongesteld zou worden. Maar het duurde nu wel erg lang dus ik heb vorige week het ziekenhuis gebelt om advies te vragen. De arts raadde me aan om een zwangerschapstest te doen omdat het vaker voorkomt dat iemand toch zwanger blijkt na een IVF poging of ineens spontaan zwanger blijkt. Maar omdat ik na 7 jaar niet meer in sprookjes geloof heb ik ook niet getest. Ik mocht wel medicatie om de menstruatie op te wekken maar dit wilde ik liever niet. Sinds de laatste eigen cyclus poging van maart 2009 ben ik namelijk niet meer uit mezelf ongesteld geworden en heb ik constant medicatie hiervoor gehad. Daarom wilde ik mijn lichaam zelf de kans geven om het te doen. En het heeft even geduurd maar nu is het toch uit zichzelf gekomen dus.

Vorige week hebben we Julian zijn 8e verjaardag gevierd. Dat houd dus in dat we nu alweer 7 jaar bezig zijn want op 13 mei 2004 stopten we opnieuw met de pil voor een brusje. Helaas nog steeds zonder resultaat dus helaas.

Met moederdag heb ik een meeting gehad met een paar dames van het ivf forum. We hebben een high tea gedaan. Het was ontzettend gezellig en prettig om met mensen ervaringen te delen want hun weten gewoon precies hoe wij ons voelen. Wel grappig om te horen dat hun zich aan precies dezelfde domme reactie's en opmerkingen van anderen ergeren.

Gisteren het goede nieuws gelezen van een mede lot en forum genoot die na tig pogingen ( en een miskraam) eindelijk weer zwanger is. Libelle gefeliciteerd!!!

We zijn inmiddels weer bijna 2 maanden verder na de laatste poging. Vandaag ben ik dan eindelijk na ruim 8 weken weer ongesteld geworden. Nu moet ik de volgende menstruatie afwachten en dan kan ik beginnen met de progynova voor de cryo terug plaatsing. Het ligt er aan hoe lang het duurt voordat ik weer ongesteld word anders gaan we de cryo( 's) pas na de vakantie laten terug plaatsen.

Ik had wel verwacht dat het weer even zou duren voordat ik ongesteld zou worden. Maar het duurde nu wel erg lang dus ik heb vorige week het ziekenhuis gebelt om advies te vragen. De arts raadde me aan om een zwangerschapstest te doen omdat het vaker voorkomt dat iemand toch zwanger blijkt na een IVF poging of ineens spontaan zwanger blijkt. Maar omdat ik na 7 jaar niet meer in sprookjes geloof heb ik ook niet getest. Ik mocht wel medicatie om de menstruatie op te wekken maar dit wilde ik liever niet. Sinds de laatste eigen cyclus poging van maart 2009 ben ik namelijk niet meer uit mezelf ongesteld geworden en heb ik constant medicatie hiervoor gehad. Daarom wilde ik mijn lichaam zelf de kans geven om het te doen. En het heeft even geduurd maar nu is het toch uit zichzelf gekomen dus.

Vorige week hebben we Julian zijn 8e verjaardag gevierd. Dat houd dus in dat we nu alweer 7 jaar bezig zijn want op 13 mei 2004 stopten we opnieuw met de pil voor een brusje. Helaas nog steeds zonder resultaat dus helaas.

Met moederdag heb ik een meeting gehad met een paar dames van het ivf forum. We hebben een high tea gedaan. Het was ontzettend gezellig en prettig om met mensen ervaringen te delen want hun weten gewoon precies hoe wij ons voelen. Wel grappig om te horen dat hun zich aan precies dezelfde domme reactie's en opmerkingen van anderen ergeren.

Gisteren het goede nieuws gelezen van een mede lot en forum genoot die na tig pogingen ( en een miskraam) eindelijk weer zwanger is. Libelle gefeliciteerd!!!

We hadden afgesproken om niet voor vandaag te gaan testen. De andere pogingen was ik de ochtend van de testdag ongesteld en als dat vandaag niet zo zou zijn dan zouden we vanavond testen. Maar toen Denny gisteren thuis kwam zat hij toch steeds aan te dringen en uiteindelijk heeft hij me overgehaald en heeft hij een test gehaald.

De uitslag was heel duidelijk 'niet zwanger' . Dus alle hoop was voor mij vervlogen. Ik heb gejankt en geschreeuwd en heb ook gezegt dat ze de cryo's ook wel mogen weggooien omdat ik het niet meer wil. Over 6 weken ( Julian zijn verjaardag) is het 7 jaar geleden dat we er opnieuw voor gingen. 6 IUI, 6 IVF en 2 keer ICSI verder en we staan nog met lege handen. Ik weet niet of ik het op kan brengen om weer 2 ellendige weken af te moeten wachten. De hele behandeling zou ik zo nog 10 keer doen hoor. De punctie, het spuiten, alle ziekenhuis bezoeken het maakt me geen reet uit maar deze wachtweken zijn een hel.

Ik heb er alles aan gedaan om deze poging succes vol te maken. Ik heb niet gewerkt, niet gefietst, niet gesport, geen koffie gedronken waardoor ik constant hoofdpijn had maar er niks voor nam want dat kon weleens niet goed zijn, heb heel gezond gegeten, dure vitamine preparaten geslikt, gore  dure pom granaatappelsap dagelijks naar binnen gewerkt want dat zou beter voor de innesteling zijn. Zelfs de wasmand verdeeld ik in 3 keren omdat het anders te zwaar was. En weer is het allemaal voor niks geweest.

Gisteravond stond ineens mijn zus voor de deur. En hebben we samen een potje gejankt. Uit voorzorg had ze al een doos chocola voor me meegenomen die ik ook dankbaar heb opgegeten.

Maar zoals ze op het ivf forum zeiden en zoals Deny al zei was er nog steeds hoop want de test die ik deed ( clearblue digital) was niet zo gevoelig en omdat ik een dag eerder testte en niet met ochtendurine en ook nog niet ongesteld was kon het allemaal nog goed komen. Nou ik geloof al lang niet meer in sprookjes dus had gisteren alle hoop al opgegeven. En na een lange nacht van bijna  niet slapen stond ik vanmorgen op om te ontdekken dat ik al ongesteld ben. Dus het is echt voorbij.

Ik heb zo net het UMCG gebelt om de uitslag door te geven. Omdat we nog cryo's hebben word het schema en de recepten opgestuurd en kunnen we , als ik het goed heb begrepen, daar volgende maand al mee beginnen. Hoe dat in zijn werking gaat weet ik ook niet precies. Ik moet vanmiddag de verpleegkundige nog bellen om te vragen of ik nou ook eerst weer 3 maanden van te voren lucrin moet spuiten ivm de endometriose. 

Gisteren kon ik de hele dag niet inloggen omdat ze meteen onderhoud van de weblog bezig waren.

Gistermorgen kon ik dus bellen om te horen of de andere 2 embryo's ingevroren konden worden. En dat kon!! Dus we hebben ook nog 2 cryo's!!!

Mocht deze poging mislukken dan kunnen deze 2 cryo's worden ontdooit en als dat proces goed verloopt kunnen die ook worden teruggeplaatst. Omdat er bij mij toch maar 1 teruggeplaatst kan worden zijn dit dus 2 extra kansen!!

Het heeft weer wat voeten in aarde gehad maar onze 4 cellige emmy is aan boord.

Om 15.30 konden we dus komen voor de terugplaatsing. We werden keurig op tijd opgeroepen maar in de kamer aangekomen werd er direct gezegt: 'we gaan het even anders doen'. De bloeduitslagen waren namelijk nog niet binnen en zonder dat mochten ze niet terug plaatsen. Tussen 16.00 en 17.00 zou de uitslag er zijn en dan zouden we gebelt worden. Om 16.20 zijn we maar weer naar boven gegaan en zagen iedereen steeds heen en weer lopen en jassen aan trekken. En op een gegeven moment gingen zelfs de lichten uit. We begonnen hem inmiddels aardig te knijpen. Ik zat daar al vanaf 14.30 met een volle blaas en dat voelt met nog pijnlijke eierstokken niet fijn. Eindelijk kwamen ze om 17.30 eraan met het verlossende woord dat de uitslagen goed waren en dat er dus terug geplaatst ging worden.

Het is dus een 4 cellig topembryo. De andere 2 liggen nog op het lab en daarover kunnen we morgen tussen 11.00 en 12.00 bellen of ze zijn doorgedeeld en dus ingevroren kunnen worden.

Om 09.30 kreeg ik het bevrijdende telefoontje. Om 15.15 kan ik komen voor de terugplaatsing! Ik vroeg of het ook om 15.30 kon zodat Denny er ook bij kan zijn en dat was prima.

De bloeduitslagen waren nog niet binnen maar ze gaan gewoon van het positieve uit en plaatsen dus wel gewoon terug.

Van de 6 eicellen zijn er 5 geinjecteerd ( ICSI). Daarvan zijn 3 embryootjes onstaan. 1 Ervan krijg ik dus vanmiddag teruggeplaatst en de andere 2 moeten nog even goed doordelen en dan worden ze morgen weer bekeken. Als ze goed zijn doorgedeeld gaan deze 2 de vriezer in ( cryo). Dat zou helemaal top zijn dat we ook nog 1 of 2 cryootjes hebben!

Volgens de laborante was het embryo die ik vanmiddag terug krijg een topembryo. Hoeveel cellig hij is weet ik nog niet dat hoor ik vanmiddag.

Mijn buik voelt alweer een stuk prettiger aan maar is nog wel gevoelig met opstaan en zitten gaan. Verder heb ik sinds gisteren pijn in mijn maag. Dat is wel vervelend ik heb ook geen idee waar dat wegkomt. Misschien is het een bijwerking van de utrogestan.

Vanmorgen moesten we al op tijd naar het ziekenhuis omdat Denny eerst nog bloed moest laten prikken voor de jaarlijkse HIV en hepatitus controle. Er was gezegt dat dat uiterlijk op de punctie dag moest gebeuren en omdat Denny dat niet onder werktijd lukt kwam het nu goed uit. Later lazen we dat ze tot 16.30 open zijn bij het bloedprikken dus had hij na werktijd nog gekund want nu word het misschien nog een probleem met de terugplaatsing.

Dus om 09.00 waren we al in het ziekenhuis en de punctie was om 12.00. Toen zijn we maar even naar ikea gegaan een kopje thee drinken. Voor de punctie moet je nuchter zijn maar een kopje thee leek me wel te kunnen.

Om 11.30 moest Denny op het lab zijn voor de zaadproductie. Om 12.00 kwam Gerrie ( verpleegkundige) ons ophalen. De voorbereidingen werden getroffen. Ik kreeg een infuus voor de verdoving, ik werd gewassen en op het apparatuur aangesloten. Omdat ik de vorige keer de hele dag ziek ben geweest van de verdovng heb ik nu minder verdoving gekregen. Ik heb liever pijn dan dat ik misselijk ben.Toen werd de echokop met naald ingebracht en kwamen mijn eierstokken in beeld. Ik zag meteen al een paar flinke follikels dus ze waren doorgegroeid. Er zijn 7 follikels aangeprikt.

Na de punctie werd ik naar de uitslaapkamer gebracht. Dit is nieuw sinds januari. Ik vond het eerst flauwkul maar achteraf is het wel goed geweest want nu was ik lang niet zo beroerd en duizelig toen ik naar huis ging. Op de uitslaapkamer kregen we drinken en even later kwam de laborante vertellen dat er 6 eicellen zijn gevonden!!! Wat een super score. Maar nu was dus het volgende probleem dat Denny zijn bloeduitslag er nog niet was. Met ICSI spuiten ze dus een zaadcel rechtstreeks in de eicel zodat de bevruchting een handje word geholpen. Maar stel dat Denny hiv heeft dan injecteren ze dat dus ook rechtstreeks in de eicellen. Het is wettelijk verplicht dat die uitslag er moet zijn. De ICSI doen ze wel vandaag maar het word even afwachten hoe het nu met de tp verloopt. Ik word maandag gebelt over het aantal bevruchtingen en dan is het dus afwachten wanneer ze teruggeplaatst gaan worden. Maar ze zouden er alles op alles voor zetten om de uitslag op tijd te hebben.

Ik ben dit keer dus niet ziek geweest van de verdoving. En heb zelfs meteen een pizza broodje gekocht in het ziekenhuis. Thuisgekomen ben ik wel meteen naar bed gegaan en ik ga nu lekker bankhangen want mijn buik voelt natuurlijk niet fijn aan.

Vanvond om 22.00 moet ik de eerste utrogestan bolletjes inbrengen en vanaf morgen 3 keer per dag.